منوی دسته بندی

برنامه‌ریزی و فعالیت‌های آموزشی

. ابتکار معلم کلاس:

مهمترین ایده­ای که در پشت این ابتکار وجود دارد، گسترش تمرکز معلم بر روی تعداد کمتری از دانش آموزان، با تغییر از رویکرد «معلم یک درس برای کلاسهای متعدد» به رویکرد «معلم دروس مختلف برای یک کلاس» می باشد. این بدان معنی ست که معلم نیاز است دانش تخصصی در مورد تمام دروسی که در یک کلاس باید تدریس کند را داشته باشد. این ابتکار فرصت رصد کردنِ آموزشی و رفتاری دانش آموزان را بیشتر فراهم می­کند و به همان اندازه شانس برقرار کردن ارتباط قوی­تر با دانش آموز را بالا می­برد.

– ابتکار نشست آغاز سال و نشست پایان سال: برگزاری یک جلسه بین مسئول پایه و یک دانش آموز و اولیای وِی به صورت فردی در آغاز سال تحصیلی و پایان سال تحصیلی.
– نشست آغاز سال: مجالی برای تبادل خواسته‌های طرفین و تبیین اهداف مدرسه قبل از شروع سال تحصیلی.
– نشست پایان سال: مجالی برای ارزیابی عملکرد و تبادل بازخوردهای طرفین در پایان سال تحصیلی.
– ابتکار نشست کلاسی: نشست هفتگی کلاسی بین دانش آموزان و معلم کلاس، با هدف ایجاد فرصت برای دانش آموزان تا درباره‌ی نیازها، خواسته‌ها، تجربیات و مشکلاتشان در مدرسه گفتگو کنند.

ابتکار نشست کلاسی – پایه سوم – دبستان رهیار (شعبه عدل)

– ابتکار هفته‌ی رابطه و محیط:
از آنجایی که برقراری و تقویت روابط مؤثر و سازنده و ایجاد محیط یادگیری مثبت، حمایتگر، قابل اعتماد و کار آمد، از لوازم بنیادی آموزش کیفی است و بنابراین ضرورت دارد زمان کافی برای دستیابی به این دوعنصر زیر ساختی در نظر گرفته شود، هفته‌ی اول سال تحصیلی صرفاً صرف اقدامات و فعالیت هایی می‌شود که به دستیابی و تقویت این دو عنصر در کلاس درس و مدرسه منجر خواهد شد. بنابراین در هفته‌ی اول سال تحصیلی طرح کار ایجاد رابطه مؤثر، جایگزین سرفصل های درسی خواهد شد.

– ابتکار هر روز یک بازی:
اجرای حداقل یک بازی در میانه‌ی ارائه‌ی دروس هر روز و در فضای کلاس درس، توسط معلمان کلاس به مشابه بخشی از یک زنگ درسی.

– ابتکار معرفی راهبرانه:
معرفی واضح و بی واسطه برای شروع یک تعامل و رابطه با تمرکز بر روی این چهار سوال: من کیستم؟ چه مواضعی دارم؟ چه انتظاراتی دارم و چه انتطاراتی ندارم؟ چه کارهایی انجام می‌دهم و چه کارهایی انجام نمی‌دهم. این معارفه بین معلم با دانش آموزانش، مدیر با کارکنانش و … اتفاق می افتد.)
– ابتکار یادگیری مشارکتی:
پیاده سازی مدل یادگیری مشارکتی که مبتنی است بر یادگیری دانش آموزان از یکدیگر در قالب انواع گروه‌های یادگیری و از طریق انواع روش ها، اقدامات و ابتکارات آموزشی – یادگیری در کلاس درس.

. ابتکار فرصت یادگیری:

فراهم آوردن فرصت برای دانش آموزانی که هنوز بخشی از آنچه باید یاد گرفته شود را به طور کامل فرانگرفته‌اند. با اشکال زیر:
. فرصت زمانی بیشتر
. فرصت تدریس مجدد
. فرصت ارزشیابی مجدد

– ابتکار نیازهای اساسی در کلاس درس:
ایجاد محیط، بستر و جوی در کلاس درس و برنامه درسی که برای معلم و دانش آموزان این امکان را فراهم کند تا بتوانند نیازهای اساسی خود را در طول فرآیند آموزش و یادگیری ارضا کنند.
– نیاز به بقا، نیاز به تفریح، نیاز به عشق و تعلق خاطر، نیاز به آزادی، نیاز به قدرت
– ابتکار تشویق به جای پاداش:

سیستم کیفی تشویق دانش آموزان که متکی برانگیزه درونی افراد بنا شده و عمل کند و حذف گام به گام سیستم موجود پاداش دهی که بر پایه آموزه‌های روانشناسی رفتارگرا و مفهوم تقویت مثبت و متکی بر کنترل بیرونی افراد بنا شده و عمل می‌کند.
– ابتکار کار کیفی:
انتظار می‌رود دانش آموزان حداقل یک کار کیفی (پروژه کیفی) در طول سال تحصیلی ارائه دهند که نشان دهنده‌ی حداکثر تلاش و مهارت آنها باشد.
– ابتکار ارزشیابی کیفی:

تغییرات تدریجی سیستمهای ارزشیابی کنونی با مدل توصیفی تر و مؤثرتر شامل: ارزشیابی های مستمِر بیشتر به جای انواع ارزشیابی پایانی، ارزشیابی های فعالیت محور به جای انواع ارزشیابی های پرسش محور، خود ارزیابی های دانش آموزان در پروسه‌ی ارزشیابی و…

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *